Leiðsludæla notar kraft rafmótors til að draga vökva inn í dæluhlutann með snúningi hjólsins, sem síðan skilar vökvanum á viðkomandi stað í gegnum leiðsluna. Nákvæm vinnuregla er sem hér segir:
1. Sogfasi:Þegar mótorinn fer í gang byrjar hjólið að snúast. Loft inni í hjólinu neyðist til að hreyfast og skapar undirþrýsting sem dregur vökvann frá dæluhlutanum inn í dæluhúsið.
2. Tilfærslufasi:Þegar hjólið snýst er vökvanum ýtt að úttak dælunnar. Meðan á þessu ferli stendur hefur snúningshraði og rúmfræði hjólsins áhrif á flæðihraða og þrýsting vökvans.
3. Dæluhús og leiðsla:Vökvi streymir frá dæluhlutanum inn í leiðsluna og er fluttur meðfram leiðslunni að markstaðnum. Eiginleikar leiðslunnar eins og þvermál, lengd og efni hafa áhrif á skilvirkni og frammistöðu vökvaflutnings.
Það er mikilvægt að hafa í huga að leiðsludælur hafa ákveðnar rekstrarskilyrði og takmarkanir, svo sem takmarkanir á dæluhaus, vökvahitastig og kröfur um seigju. Í raunverulegum forritum er nauðsynlegt að velja viðeigandi dælugerð, efni og fylgihluti til að uppfylla rekstrarkröfur.